dnd, d&d dungeons and dragons
 
Historia
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Strona Główna ˇ Download ˇ Zaprzyjaźnione linki! ˇ Forum ˇ Szukaj
 
isa, dnd.rpg.info.pl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Józef Piłsudski
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Klik!
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Nawigacja
Artykuły dłuższe
Artykuły krótsze
Download
Forum
Kontakt
Galeria
Szukaj
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 425
Najnowszy Użytkownik: MathewKit
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Na Forum
Najnowsze Tematy
Ing Bank Slaski Kred...
Muscle building Diet...
Simple Exercises Des...
The Best Supplements...
The amount of Times ...
Najciekawsze Tematy
Główne przyczyny ... [12]
Państwa komunisty... [12]
Wybory 2011 [11]
Kolumb nie odkrył... [11]
Barack Obama [4]
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Napoleon Bonaparte
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Linki
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Google
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Wolna Libia!!!


Wstęp:

Dwudziestego października o godzinie czternastej Narodowa Rada Tymczasowa ogłosiła ,że zakończono walki z siłami Muammara Kaddafiego. Jego śmierć przypieczętowało koniec rewolucji Libijskiej. Władzę w Libii objęła Narodowa Rada Tymczasowa z Mustafą Muhammadem Abd ad-Dżalil. Libijczycy dziękują Allahowi za zwycięstwo nad swoim ciemiężcą. Unia Europejska, Stany Zjednoczone i NATO będą pomagać Libii w tworzeniu demokracji w tamtym rejonie świata. Kolejny kraj arabski po Egipcie, Tunezji stał się wolny. Nachodzi pytanie co dalej z arabską wiosną ludów?

Geneza Konfliktu:

W czasie II wojny światowej Libia była włoską kolonią, zdobytą przez aliantów w 1943 roku. Po zakończeniu wojny, od 1946 była pod nadzorem ONZ, podzielona na trzy regiony administracyjne: Trypolitania i Cyrenajka objęte przez Wielką Brytanię oraz Fazzan nadzorowaną przez Francję. W czerwcu 1948 United States Navy zajęło port w Trypolisie jako bazę marynarki wojennej. Równocześnie powstała baza United States Air Force. W maju 1949 roku doszło do rotacji w nadzorze Libii. Cyrenajka pozostała pod nadzorem brytyjskim, z kolei Trypolitania przeszła pod Włochy. Fazzan pozostał zarządzany przez Francuzów. W czerwcu 1949 roku emirat Cyrenajki za sprawą Emira Sajjida Muhammada Idrisa as-Senussi'ego, za zgodą brytyjskiego administratora ONZ z listopada 1949 roku uzyskał autonomię. 24 grudnia 1951 decyzją ONZ Libia stała się krajem niepodległym, w którym władzę sprawował król Idris I. W Libii stacjonowało wówczas ok. 4600 żołnierzy amerykańskich. Nowe państwo pokryte w znacznym stopniu pustynią, bez znanych surowców naturalnych borykało się z wieloma problemami ekonomicznymi, tak więc swój byt opierało o pomoc międzynarodową. Donatorami okazali się być Stany Zjednoczone oraz Wielka Brytania. W marcu 1952 Libia dołączyła do Ligi Arabskiej. W lipcu 1953 podpisano traktat przyjaźni i wzajemnej pomocy z Wielką Brytanią. W Libii rozlokowano 3 tys. żołnierzy brytyjskich. We wrześniu 1954 odnowiono układ z Stanami Zjednoczonymi, no mocy którego udostępniono bazę lotniczą w Trypolisie oraz powiększono amerykański kontyngent do 14 tys. żołnierzy. W 1955 odkryto pierwsze złoża ropy naftowej, a jej eksport zainicjowano sześć lat później. W lutym 1964 zlikwidowano bazy obcych państw w Libii. W wielu miastach wybuchły wówczas zamieszki. W takiej sytuacji zdecydowano o przedłużeniu umowy ze Stanami Zjednoczonymi do 1971.Libii nie ominął powszechny w krajach arabskich nepotyzm, polegający na dostarczaniu dużego odsetku dochodów z dóbr naturalnych kasom rządzącym. W 1969 Muammar Kaddafi, po obaleniu 1 września tr. monarchii pierwszego i jedynego króla Libii, Idrisa I, został przywódcą Libii. Proklamowano utworzenie Libijskiej Republiki Arabskiej. Zlikwidowano wojskowe bazy brytyjskie i amerykańskie, zmuszono do wyjazdu 25 000 mieszkających w Libii Włochów oraz przeprowadzono nacjonalizację wydobycia i przetwórstwa ropy naftowej. Kaddafi stworzył państwo autorytarne, oparte na ortodoksyjnym islamie, zarządzane przez Kongresy Ludowe. W latach 70. Kaddafi wydał Zieloną książkę, w której opisał ustrój Libii, mający być alternatywą wobec kapitalizmu i komunizmu. W lipcu 1977 Libia przegrała krótkotrwałą, przygraniczną wojnę z Egiptem, a w latach 1986-1987 Czad pokonał Libię w tzw. Toyota War. W międzyczasie Libia rozwijała się ekonomicznie. Dzięki dochodom płynącym z bogatych złóż ropy naftowej Libia stała się krajem niezależnym od Zachodu. Miliardy dolarów uzyskane z ropy wydano na szkoły, drogi, domy, szpitale, rozwój rolnictwa oraz broń i popieranie ruchów narodowowyzwoleńczych. W latach 80. Kaddafi zmagał się z islamskimi radykałami. W 1986 w odpowiedzi na sponsorowanie przez Libię zamachów na amerykańskie cele, lotnictwo USA dokonało nalotu na Libię, w którym zginęły dziesiątki ludzi. W roku 1988 nad Lockerbie w południowej Szkocji eksplodował w powietrzu samolot pasażerski amerykańskich linii lotniczych Pan Am – zginęło łącznie 270 osób. O zamach oskarżono libijskie służby bezpieczeństwa, czego dowiedziono podczas procesu, który zaczął się w 1999. W 1992 roku ONZ nałożyła na Libię sankcje gospodarcze. Ograniczenie wymiany międzynarodowej stało się bezpośrednią przyczyną trudności gospodarczych, które doprowadziły do konfliktów politycznych wewnątrz kraju. Sankcje zostały zniesione przez ONZ 12 września 2003 roku, w wyniku przyznania się Libii do odpowiedzialności za atak w 1988 roku i zgody na wypłacenie 2,7 miliarda USD odszkodowań rodzinom ofiar zamachu. Kaddafi po ustąpieniu Fidela Castro na Kubie w 2008 i śmierci prezydenta Gabonu Omara Bongo w 2009 roku, był najdłużej urzędującym niekoronowanym przywódcą na świecie. Wybuch wojny domowej w Libii jest efektem powstań ludowych w krajach arabskich rozpoczętych pod koniec 2010 r. Do pierwszych wystąpień społecznych doszło w Tunezji, gdzie obalono prezydenta. Taki sam scenariusz miał miejsce w Egipcie. Zainspirowani arabskimi rewolucjami Libijczycy także rozpoczęli od protestów antyrządowych. W czasie protestów w artykule w How Qaddafi Lost Libya, w magazynie The New Yorker, Andrew Solomon napisał, że Saif al-Islam al-Kaddafi, syn Muamara Kaddafiego, miał przeprowadzić jedynie pozorne reformy, które dawały nadzieję, ale w praktyce nie były skuteczne. Dodał również, że dochody z ropy naftowej nie zostały rozdysponowane wśród stosunkowo niewielkiej populacji spośród sześciu milionów obywateli, a Kaddafi nie spełnia nawet najbardziej podstawowych obowiązków. Jednakże, rząd Kaddafiego miał również kilka sukcesów gospodarczych na tle innych krajów arabskich. Libijski parytet siły nabywczej (PPP), PKB per capita w 2010 roku wyniósł 14 878 dolarów, a jej wskaźnik rozwoju społecznego to 0.755%. Natomiast wskaźnik alfabetyzacji w 2009 roku wyniósł 86,8%. Liczby te były niższe w Egipcie i Tunezji.



Zakończenie walk:

Szturm na miasto z trzech stron zainicjowano 15 września. Wówczas zaczęła się faktyczna bitwa o miasto. Powstańcy znaleźli się pod silnym ostrzałem wojsk Kaddafiego. W walkach zginęło 11 rebeliantów, 34 odniosło obrażenia. Tego samego dnia z Misraty wyruszył konwój z zaopatrzeniem w amunicję dla wojsk demokratycznych. Dzień później siły demokratyczne przejęły kontrolę nad lotniskiem w Syrcie[434]. 17 września Narodowa Armia Wyzwoleńcza podjęła drugi szturm na Syrtę, jednak bez większych sukcesów. W mieście toczono ciężkie uliczne walki artyleryjskie. 18 września po całodniowych walkach, po zmierzchu powstańcy wycofali się z Syrty.
Ciężkie walki wznowiono 21 września. Przed południem NATO dokonało 6 nalotów na miasto. Od początku bitwy o Syrtę poległo aż 45 powstańców, a ponad 200 zostało rannych atakujących de facto stolicę lojalistów. Szpitale w mieście były przepełnione. 22 września ofensywa została przerwana, gdyż wojsko demokratyczne narzekało na braki w amunicji. Dowódcy wydali polecenie wstrzymanie ognia i oczekiwania na naloty NATO.
24 września siły demokratyczne zajęły zachodnie dzielnice, następnie atakowały centrum miasta, zajmując strategiczny Plac Zafran oraz siedzibę miejscowej telewizji. Oddziały powstańców zatrzymały się 1 km od centrum miasta. Zacięte walki toczono na wschodzie miasta[. 25 września w czasie walk siły demokratyczne przejściowo wycofały się ze szturmowanych pozycji na zachodzie miasta, oczyszczając pole dla lotnictwa NATO. 26 września Narodowa Armia Wyzwoleńcza ponowiła ostrzał centrum miasta. Natarcie w którym zaangażowano czołgi wyprowadzono z zachodniej części miasta. Siły atakujące miasto podeszły na 2 km od centrum. Z kolei na wschodzie miasta, szturmujący odcięli lojalistom trasę 10 km od bram miasta, po czym wjechali do niego od strony wschodniej. 27 września siły demokratyczne przejęły kontrolę nad portem w Syrcie w północno wschodniej części miasta. Dnia kolejnego powstańcy kontynuowali postępy w Syrcie. Walki trwały na wschodzie i zachodzie miasta, przenosiły się także na południe. Odbito miejscowe lotnisko. 29 września siły Kaddafiego dokonały ataku rakietowego na pas startowy lotniska, jednak nie zmieniło to pozycji wojska demokratycznego. 30 września lojaliści kontynuowali ostrzał wschodnich i zachodnich pozycji. Co raz gorsza sytuacja panowała w szpitalach, gdzie zwożono rannych. Setki cywili opuszczało ogarnięte walkami miasto. Ponadto wojsko demokratyczne narzekało na braki w amunicji. To wszystko spowodowało tymczasowe zawieszenie broni. Oficjalnie, miało to pomóc w opuszczeniu cywilom miasta przed ostatecznym atakiem. W październiku zwolennicy Kaddafiego bronili się już jedynie w Bani Walid oraz Syrcie. W tym drugim mieście 3 października powstańcy ponowili atak. Nowa ofensywę rozpoczęto poprzez atak rakietowy oraz prowadzenie ognia z czołgów. W strefie walk działała ciężka artyleria. Armia demokratyczna przejęła pełną kontrolę nad wioską Kasr Abu Hadi, leząca na południe od Syrty. Było to symboliczne zwycięstwo powstańców, gdyż właśnie tam urodził się Muammar Kaddafi. W międzyczasie wojsko demokratyczne rozpoczęło kontrolę każdego wyjeżdżającego auta. Z miasta nadal uciekali cywile. 4 października nowe siły rządowe zaatakowały centrum konferencyjne Ougadougou w Syrcie, będącą bazą lojalistów, którzy skutecznie obronili się.
5 października powstańcy ponownie zaatakowali centrum miasta. Dowództwo stwierdziło iż oddziały NRT, kontrolowało połowę miasta. W czasie walk wielu żołnierzy Kaddafiego zdezerterowało. Po raz pierwszy podczas tej wojny zdarzyło się, że walczący po stronie obalonego reżimu zamachowiec-samobójca wysadził się w powietrze. Kilka osób zginęło i zostało rannych. 6 października wojsko demokratyczne zdołano zająć jedynie luksusowy hotel północno wschodnim sektorze miasta. Było to spowodowane silnym naporem snajperów. W związku z tym powstańcy próbowali odciąć dzielnicę Giza z której przenikali snajperzy. Walki toczyły się poad centrum konferencyjnego Ougadougou. 7 października powstańcy ponowili atak z trzech stron. Walki twały wokół Ougadougou, dzielnicy uniwersyteckiej oraz dzielnicy którą strzegli snajperzy. Oddziały powstańców były już 1-2 km od centrum miasta, bronionego przez brygadę lojalistów Niezależne źródła poinformowały, że większość miasta jest pod kontrolą demokratycznego wojska. Sami twierdzili, że kontrolowali 2/3 obszaru miasta. 8 października armia demokratyczna wprowadziła od południa ponad 100 pojazdów wojskowych. W wschodniej części miasta szczególnie krwawe miasta toczono w dzielnicy Giza. Na zachodzie stoczono potyczkę o Plac Zielony. Powstańcy przejęli kontrolę nad kompleksem mieszkalnym Sabamaiyah oraz odcięto drogę prowadzącej z zachodu do centrum miasta. Z kolei pod osłoną nocy i burzy piaskowej, lojaliści odzyskali kontrolę nad północno wschodnimi sektorami miasta. Liczba zabitych powstańców w bitwie sięgła 200. Świadczyło to niezwykle dużej intensywności walk. 9 października, siły demokratyczne zajęły uniwersytet, a także główny szpital Ibn Sina oraz centrum konferencyjne Ougadougou. Po zdobyciu szpitala przeprowadzono ewakuacje chorych i rannych. W zachodnich dzielnicach lojaliści ostrzelali kolumnę wojsk powstańczych, zabijając kilkudziesięciu wojskowych. Wieczorem, lojaliści kontrolowali centrum miasta oraz niektóre dzielnice zachodnie. W nocy rozpoczął się silny kontratak w dzielnicach wschodnich. W wyniku tego, siły Kaddafiego zmusiły przeciwnika do wycofania się z pozycji spod szpitala Ibn Sina.
10 października walki trwały wokół szpitala, centrum konferencyjnego oraz w dzielnicy mieszkalnej. Siły powstańcze zdołały zająć siedzibę miejscowej telewizji oraz radia, jednak siły Kaddafiego wkrótce je odbiły, a następnie odpierały kontrataki przecinków. Kolejnego dnia siły demokratyczne zdobyły główny posterunek policji w Syrcie. Następnie walki rozgorzały w południowo-zachodniej części miasta. Ponadto, w południowej, zachodniej i wschodniej części miasta, front związał się kilkaset metrów od centrum miasta. 12 października po długotrwałych walkach siły Kaddafiego kontrolowały w Syrcie dwa obszary w centrum miasta oraz miejscową telewizję (łącznie ok. 20% powierzchni miasta), a większość miasta była w rękach opozycji. 13 października w wyniku ciężkich walk o centrum Syrty siły opozycyjne zmuszone były cofnąć się o dwa kilometry w kierunku kwatery głównej policji, ponieważ zostały intensywnie ostrzelane. W wyniku ingresywnych walk trwających niemal miesiąc, miasto było w dużym stopniu zrujnowane. Do 15 października 15 października obszar kontrolowany przez siły kaddafistowskie skurczył się do ok. 1,2 km² w dwóch enklawach. 17 oraz 18 października trwał intensywny ostrzał oddziałów Maummara Kaddafiego, który przebywał w mieście. 18 października podczas wyprowadzenia ostatecznego szturmu, lojaliści kontrolowali dzielnicę Al-Dollar oraz Dystrykt 2. Kiedy powierzchnia kontrolowana przez lojalistów stale się zmniejszała, kaddafiści podjęli rozpaczliwy kontratak. Ostrzeliwali pociskami 22 mm napierających powstańców, jednak nie powstrzymało to impetu szturmu armii demokratycznej. W czasie ciężkich walk poległ dowódca powstańców Mustafa Bendardaf. 19 października powstańcy wyparli lojalistów z dzielnicy Al-Dollar. Walki toczyły się o Dystrykt 2, gdzie jak później się okazało przebywał Muammar Kaddafi wraz swoim wojskiem. Powierzchnia kotrolowana przez nich nie przekraczała 1 km². Ponadto odcięto im dostęp do morza. Wobec krytycznej sytuacji w jakiej znalazł się obalony dyktator, rano 20 października podjął ucieczkę z miasta. Ok. 8:30 Muammar al-Kaddafi zginął w wyniku rany postrzałowej, po tym jak został pochwycony przez tłum powstańców. Wraz z Kaddafim tego dnia zginął dowódca jego armii Abu Bakr Junus Dżabr oraz jego syn Mutasim al-Kaddafi. Do niewoli dostał się rzecznik reżimu Musa Ibrahim[506]. Powstańcy zlikwidowali w mieście ostatni przysiółek lojalistów, którzy przegrali bitwę oraz wojnę. Oficjalnie nowe władze wyzwolenie Libii ogłosiły w Bengazi 23 października 2011. Ten dzień uznaję się za zakończenie wojny domowej.


 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Komentarze
kasio dnia wrzesień 23 2014 08:21:37
Wydaje mi się że ta historia nie ma końca, na miejsce jednego zbrodniarza czeka już dwóch kolejnych.
--
www.e-wozki-widlowe.com/wozki-widlowe-jungheinrich
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Józef Stalin
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Filmy do obejrzenia:

 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Matury z historii
Rozszerzenie
Podstawa
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Historia Polski
Ziemie polskie w starożytności
Początki państwa polskiego
Polska Piastów
Polska Jagiellonów
Rzeczpospolita Obojga Narodów
Ziemie polskie pod zaborami
II Rzeczpospolita
II Wojna Światowa
PRL
III Rzeczpospolita
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Epoki:
Prehistoria
Starożytność
Średniowiecze
Nowożytność
Historia Najnowsza
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Ciekawostki
Ciekawostki!
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl

dnd, d&d dungeons and dragons
 
Abraham Lincoln
 
isa, dnd.rpg.info.plwotc, ogl



Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie